قد أحيا عقله ، و أمات نفسه ، حتّى دقّ جليله ، و لطف غليظه ، و برق له لامع كثير البرق ، فأبان له الطّريق ، و سلك به السّبيل ، و تدافعته الأبواب إلى باب السّلامة ، و دار الإقامة ، و ثبّت رجلاه بطمأنينة بدنه في قرار الأمن و الرّاحة ، بما استعمل قلبه ، و أرضى ربّه . ترجمه او ( سالك الى اللّه ) عقلش را زنده كرده و شهواتش را ميرانده است ، تا آنجا كه جسمش لاغر شده ، و خشونت اخلاقش به لطافت مبدّل گشته است و برقى پر نور براى او مىدرخشد ، راه را براى او روشن مىسازد و او را به مسير حق ( سلوك الى اللّه ) مىبرد ، او ( در اين مسير ) پيوسته از درى به در ديگر منتقل مىشود تا به دروازهء سلامت سراى جاودانى راه يابد ، گامهاى او همراه با آرامش بدنش در جايگاه امن و راحت ثابت مىگردد ، اينها همه به خاطر آن است كه عقلش را به كار گرفته و پروردگار خويش را راضى ساخته است . شرح و تفسير پويندهء راه حق امام عليه السّلام در اين گفتار پرمعنا در واقع يك دوره عرفان اسلامى را در قالب عباراتى كوتاه ريخته و شرايط سير و سلوك الى اللّه و نتايج و مقامات آن را بر مىشمرد ؛ نخست مىفرمايد : « او عقلش را زنده كرده و شهواتش را ميرانده است ، تا آنجا كه جسمش لاغر شده ، و خشونت اخلاقش به لطافت مبدّل شده